STACJA PKP WARSZAWA WŁOCHY

ul. Chrobrego 1

 Stacja powstała w latach '30 XX w. na potrzeby linii kolejowej węzła kolei łódzkiej, którą dziś można dojechać do Katowic, Kutna czy Frankfurtu nad Odrą. Do lat '50 działała tu raczej kolejka EKD, ale zlikwidowano stację w tym czasie, wraz z pętlą, mieszczącą się w rejonie dzisiejszego tunelu na Globusowej.

 03.09.1987 zdarzył się na stacji dość duży wypadek: na stojący tu skład Siedlce-Sochaczew, najechał o 15:30 pociąg Warszawa Wschodnia-Grodzisk Mazowiecki. Pociąg nadjechał z takim impetem, że zginęło tu 8 osób, a kilkadziesiąt zostało rannych.

Tunel, jeden z ciekawszych w Warszawie, zbudowano w 1935.

DOM WŁOSKI :)

ul. Łuki Wielkie 14
Jeśli spojrzymy na plan dzielnicy Włochy, to już sam układ ulic podpowiada nam, że tu musiało być miasto... Osią jego była ulica Chrościckiego, a wokół niej idą ulice po ... łuku. Tak więc pomiędzy nimi mamy Łuki Wielkie, Łuki Małe i Łuczki... Na terenach rozparcelowanych przez Koelichenów powstała osada, która już w 1938 otrzymała prawa miejskie. O ile przy Mickiewicza (potem Mikowa, dziś Chrościcka) powstawały większe kamienice, to wszystkie łuki zabudowane zostały takimi oto domkami. Sporo z nich zostało do dziś, jak na przykład ten dom pod nrem 14. Ale gdyby przejść się uliczkami Włoch, znalazłoby się ich dużo więcej...

KAMIENICA NA GLOBUSOWEJ 23

ul. Globusowa 23
Ta kamienica, pamiętająca jeszcze czasy przedwojenne, czyli stała tu również za czasów miasta Włochy, 22.05.2008 została wstrząśnięta wielkim wybuchem o 15:38. Kamienica była własnością prywatną, zresztą sami właściciele zajmowali tu 3 mieszkania. Instalacje zakładali mieszkańcy własnym sumptem i właśnie gaz tutaj wybuchł, choć nie z instalacji, a zwykła butla gazowa. Na szczęście nikt nie zginął, 12 osób zostało jednak rannych. Nie to było najgorsze: poszkodowanym pomogła nie dzielnica, a miasto, zostali rozrzuceni po całym mieście: Bielany, Szmulki. Nawet bank WBK z domu obok dał po 10.000 zł dla każdej rodziny. Obecnie kamienica jest zamurowana na głucho i prowadzone sa ekspertyzy.

SIEDZIBA NKWD WE WŁOCHACH

ul. Świerszcza 2
Ten budynek źle kojarzy się okolicznym mieszkańcom, gdyż stanowił on zaraz po wojnie siedzibę NKWD wraz z więzieniem i katownią, gdzie zginęło wiele ofiar komunistycznego terroru. Swe siedziby miały tu też kontrwywiad wojskowy ZSRR "Smiersz" i Główny Zarząd Informacji Wojskowej. W piwnicy odkryto 22 pomieszczenia, zaopatrzone w solidne drzwi - mieściły się tam cele. Na ścianach znaleziono wiele wpisów więźniów, pochodzą z lat 1945-6. Prawdopodobnie przetrzymywano tu m.in. generała Fieldorfa. Wiele lat nie było do końca jasne, gdzie mieściła się ta katownia, jednak po odzyskaniu budynku przez właścicieli w 1992 przystąpiono dzięki nim do oględzin i odnaleziono dowody istnienia tu więzienia.
Sam budynek powstał jako willa zwana "Jasnym Domem" w 1934, jednak po wyzwoleniu Włoch przez Rosjan wyrzucono stąd mieszkańców i urządzono więzienie.

KOŚCIÓŁ ŚW. TERESY OD DZIECIĄTKA JEZUS

ul. Chrościckiego 35 \ Rybnicka 27
W 1929 plac pod budowę kościoła podarowali Koelichenowie, właściciele tych ziem i pałacu, o którym raczyłem byłem już wspomnieć. Początkowo rolę świątyni stanowiła tymczasowa kaplica drewniana, ponieważ budowa kościoła, rozpoczęta w 1934 ciągnęła się aż do 1957. Jest to kolejny warszawski kościół, który przez wybuch wojny miał dwóch projektantów: przedwojennego, którym był Jan Łukasik i powojennego, Stefana Kozińskiego, który nieco projekt zmienił (dwa inne o podobnej historii to kościół MB Różańcowej na Bródnie i ten na Saskiej Kępie).
Co ciekawe, dzwony wykonane są z przetopionych garnków, misek, piecyków itp., które podarowali na przetopienie okoliczni mieszkańcy. Jak to z uzupełnianiem wyposażenia kościołów warszawskich bywao, i tu znajdziemy 2 obrazy śląskiego malarza, Michaela Willmana. W krypcie kościoła znajduje się grób ks. Chrościcikiego, patrona ulicy i bardzo zasłużonego działacza włochowskiego, założyciela tego kościoła i obrońcy mieszkańców getta żydowskiego we Włochach.

POMNIK PAMIĘCI OFIAR KOMUNIZMU

ul. Świerszcza, obok stacji Warszawa - Włochy
Poświęcony jest pamięci patriotów polskich, więzionych, torturowanych i mordowanych w siedzibie NKWD we Włochach od stycznia do kwietnia 1945 przez funkcjonariuszy NKWD i UBP. Siedziba owa mieściła sie przy ul. Świerszcza 2, zaraz niedaleko pomniczka.
Pomnik ma już swoje lata, troszkę jest zapyziały, ale warto na niego czasem spojrzeć i pamiętać, że i we Włochach nie było wesoło...

PAŁAC KOELICHENÓW

ul. Chrościckiego 2
Ze wstydem przyznaję, że zaniedbałem straszliwie Włochy i w zasadzie nic konstruktywnego u mnie na stronie jeszcze nie ma... Aż do teraz! Nadrabianie zacznę od sztandarowego budynku tej dzielnicy.
Powstał w poł. XVII w. dla kanclerza wielkiego koronnego Andrzeja Leszczyńskiego. W 1671 ukrywał się tu Ulryk Werdum, jeden z organizatorów opozycji magnackiej przeciw Korybutowi Wiśniowieckiemu. W 1794 stacjonował tu król Prus Fryderyk Wilhelm II. W 1795 pałac przejął Tadeusz Mostowski na swoją podwarszawską rezydencję i w 1842 ukończono budowę tego neorenesansowego pałacu.
Detal fasady.
W latach 1844-1928 właścicielami była holenderska rodzina Koelichenów, zajmujących się barwieniem tkanin. W 1928 wg planu Zygmunta Słomińskiego miał tu powstać letni ośrodek wypoczynkowy dla Warszawiaków. Ziemie rozparcelowano wg proj. F. Krzywdy, Polkowskiego i mierniczego H. Kotyńskiego. W 1944, po powstaniu mieścił się tu obóz przejściowy, z którego wywożono ludzi o Pruszkowa. Okoliczni mieszkańcy, wraz z proboszczem Chrościckim często owych więźniów odbijali. Wnętrza nie przetrwały do dziś, choć w dawnej sali balowej mieści się dziś biblioteka od 1952.

Wokół pałacu znajduje się resztka parku krajobrazowego wg proj. angielskiego ogrodnika F. James’a z 1842.