KINO RELAX

 ul. Złota 8

 Budynek powstał w 1965-68 wg proj. Zbigniewa Wacławka. W kinie mogło oglądać film 650 osób. Pierwszym filmem, który puszczono tutaj to radzieckie ‘Wyzwolenie’ podczas Dni Filmu Radzieckiego. Nazwę kina wybrano w plebiscycie zorganizowanym przez Express Wieczorny.

 To tutaj przedstawiano premiery filmów amerykańskich, np. puszczono tu pierwszy raz ‘Gwiezdne Wojny’. Było to pierwsze kino szerokoekranowe, do którego sprowadzano sprzęt specjalnie z NRD. Choć w 1998 kino zmodernizowano i było jednym z najnowocześniejszych kin w Polsce, 27.10.2007 kino zamknięto po 22. Międzynarodowym Festiwalu Filmowego seansem czeskiego filmu ‘Mężczyzna Idealny’ – po czym poleciały sceny zatopienia Titanica.

 Sprzęt poszedł do innych kin: Wisła i Max Film, a w kinie umieszczono delikatesy Alma i kilka pomniejszych sklepów. Na miejscu kina ma stanąć dziwaczna, szklana piramida wg proj. Jakuba Wacławka.   

Będzie piramida, czy ktoś coś zrobi, aby budynek wrócił do zacnego wyglądu? Ta piramida ni przypiął, ni wypiął, a Relax doskonale komponuje się z zabudową Ściany Wschodniej... 

KAMIENICA NA DAWNYM LESZNIE

al. Solidarności 145

Kamienica powstała w 1910-14 i wiadomo o niej tyle... co napisałem. Przed wojną miała adres Leszno 73, przeżyła dwie wojny, dopiero naruszył ją komunizm, a wykańcza kapitalizm. Co lepsze, jest to jeden ze świadków getta warszawskiego...

 Jeszcze do niedawna mieszkali tu ludzie, ale budynek jest w tak fatalnym stanie technicznym, że wysiedlono wszystkich. Najśmieszniejsze, że kamienica stoi naprzeciwko Urzędu Dzielnicy Warszawa Wola! No, ale wpisana jest ona w projekt rewitalizacji i ma zostać odnowiona. Oby tylko nie było za późno...

 Kapliczka w podwórku

BLOK MIESZKALNY KAROWA 18A

ul. Karowa 18a

Blok powstał w 1978 wg proj. Henryka Dąbrowskiego, Jerzego Kuźmienko, Janusza Nowaka, Piotra Sembrata i Adama Snopka. Oprócz tego, że jest to bardzo przyjemny budynek, z niezwykle rozplanowanymi balkonami, bardzo ciekawa jest historia tego miejsca przed wojną.

Panorama powstała w 1892 wg proj. Karola Kozłowskiego na miejscu pałacu Tarnowskich (dziś stoi tu hotel Bristol). Najpierw wystawiono tu panoramę Tatr. Panorama była wielką atrakcją, bo wówczas Podhale było „za granicą” i do Zakopanego nie można było jechać. Panorama, dzieło S. Junkowskiego, Ludwika Bollera i Teodora Axentowicza, malowana była ze szczytu Miedzianego, częściowo obraz wspomagany był martwą naturą; były tam nawet resztki pobytu turystów, niedopałki, puszka po sardynkach...  Po panoramie oprowadzało dwóch przewodników zakopiańskich w góralskich strojach. Po jakimś czasie zamieniono panoramę Tatr na sceny przejazdu wojsk napoleońskich przez Berezynę, malowane przez Wojciecha Kossaka i Fałata i kilku pejzażystów, którzy wyjechali nad Berezynę. Była jeszcze ‘Golgota’ Jana Styki , ‘Napoleon Pod Piramidami’ Wojciecha Kossaka. Wreszcie umieszczono tu wrotowisko, zbudowano tunel dla kolejki na Powiśle (która w sumie nigdy nie kursowała), a w 1913 kino dla 2000 osób. W 1922 umieszczono tu teatr żydowski, przebudowując budynek wg proj. Wacława Moszkowskiego przy udziale W. Sokoła i Stefana Bryły. Potem stanęła tu stacja obsługi samochodów. W czasie okupacji był tu hitlerowski warsztat samochodowy.  Obok działały tu również Teatr im. G. Zapolskiej, Teatr Ireny Solskiej, Nowa Komedia, a od 1935 teatr Marii Malickiej. Panorama legła w gruzach we wrześniu 1939.