poniedziałek, 15 września 2008
SYRENKA
niedziela, 14 września 2008
POMNIK BOHATERÓW POWSTANIA WARSZAWSKIEGO
pl. Krasińskich
Pomysł pomnika wysunął 18.09.1980 Marian Pyzel ze Staromiejskiego Koła Terenowego PTTK. Pół roku później powstał Społeczny Komitet Budowy Pomnika Powstania Warszawskiego 1944. Lokalizację wybrano w telewizyjnym sondażu. Założono konto, na które ludzie wpłacali pieniądze: zebrano 22 mln zł. 15.02.1983 ogłoszono konkurs, ale spośród 65 prac nie wyłoniono zwycięzcy: ani jury, ani społeczeństwu nie spodobał się żaden z projektów (wystawiono je w Muzeum Narodowym). W drugim etapie wybrano projekt Piotra Rzeczkowskiego, studenta V-go roku ASP i Marka Ambroziewicza. Projekt przedstawiał mur i wybiegających za niego powstańców i część drugą, gdzie ludność cywilna chowała się w mur. Prasa zaczęła jednak zmieniać nazwę pomnika na Bohaterów i rozgorzała kłótnia o nazwę. W rezultacie Komitet zawiesił działalność i rozpisano w 1984 nowy konkurs. Z 3 prac wybrano projekt Budyna i Kućmy. Po pewnych poprawkach projekt został zaakceptowany w 1985.
31.07.1984 położono kamień węgielny i wmurowano akt erekcyjny. Rzeczoznawcy negatywnie ocenili jednak projekt. Na placu wystawiono makietę 1:1 i prezydent miasta zaakceptował go, pomimo dużego protestu SARP i innych instytucji i osób publicznych. Twierdzono powrót do wzorców socjalistycznych, że jakiekolwiek postacie będą nie na miejscu, że czci jedynie poległych za wolność miasta, a nie sam zryw narodu. W rezultacie rozpisano nowy konkurs 17.03.1988, ale na skutek protestu uczestników Powstania, że za długo już czekają na ten pomnik, minister kazał go zbudować. Odsłonięty został w 45. rocznicę wybuchu powstania 01.08.1989, wg projektu Wincentego Kućmy i Jacka Budyna ze składek narodowych.sobota, 13 września 2008
KAMIENICA NOWOPRASKA
Ul. Wileńska 13
Kamienica powstała pod koniec XIX w., eklektyczna, z dekoracjami barokowymi, renesansowymi i empire. Tak (no moze nieco bardziej zadbanie) wyglądała na przełomie wieków jedna z głównych ulic Pragi. Zaraz po wojnie, przez krótki czas kamienica pełniła rolę ambasady ZSRR, z uwagi na to, ze Praga nie była zniszczona po wojnie i tu mieściło się serce miasta.piątek, 12 września 2008
POMNIK AMERYKAŃSKICH BOKSERÓW
Stoi przed stadionem Skry, ul. Wawelska 5
Pomnik jest poświęcony Amerykańskiej reprezentacji bokserów, która leciała na mecz z reprezentacją Polski. Samolot linii LOT nr 007, w którym leciała również Anna Jantar, rozbił się 14 marca 1980 na terenie fortu Okęcie. Samolot był na tyle stary, że zwyczajnie silniki rozyspały się.
Członkowie reprezentacji bokserskiej USA: Andersen Kelvin, Bland Joseph, Harris Walter, Johnson Tom, McCoy Andre, Palomono Paul, Payton Byron, Pimenthal George, Robinson Richard, Robies Junior, Rodriguez David, Steeples Lemuel, Stewart Jerome, Wesson Ray, Wesson Dolores, Young Lonnie, Callahan Bernard, Clayton Gary, Lindsey Byron, Radison John, Smigiel Steve, Chavis ElliotNapis na postumencie brzmi: "Utraceni lecz nie zapomniani. Pokonani nie w walce lecz przez los"
czwartek, 11 września 2008
ULICA KAMIENNE SCHODKI
To jedna z najciekawszych ulic Warszawy. Stopnie istnieją tu od XV wieku; schodziło się nimi aż do samej Wisły. Noszono tędy wodę dla miasta. W XVI w. nie miała ustalonej nazwy, była to droga idąca ku Wiśle. Zanim ustaliła się dzisiejsza nazwa, nosiła miano ul. Schodki, Przechodnia, Ciasna, Piesza, Na Schodkach. Obecna nazwa obowiązuje od XVIII w., wtedy to wymieniono schody drewniane na kamienne. W 1379 zbudowano na końcu ulicy furtę, w 1560 rozszerzoną i przebudowaną; zwano ją Wieżą Rybaków, a potem Bramą Białą. Projektował ją prawdopodobnie jeden z włoskich architektów królewskich. Zmianę nazwy podyktowało otynkowanie bramy na biało. W wieży bramnej mieściło się więzienie. W 1786 bramę odbudowano, gdyż groziła runięciem. W XVIII w. stoją tu dwa domy i kamienica. W XIX w ulica mocno podupada, a w połowie wieku rozebrano Bramę. Malownicza uliczka stanowiła wtedy zaułek malarzy i fotografów. Zniszczoną zabudowę w 1944 odbudowano w latach ’50, ale nie jest już ona zwarta, przez co ulica straciła na klimacie.
środa, 10 września 2008
PAŁAC PRZEBENDOWSKICH
Na tym miejscu w XVIII w. stał dwór, który został przerobiony w 1728 przez Jana Zygmunta Deybla na pałac podskarbiego koronnego Jana Jerzego Przebendowskiego. Miał adres Bielańska 14\16. W XX w. rezydencja należała do Radziwiłłów. W 1944 budynek zniszczono w 70 %, ale w 1949 odbudowano, umieszczając w nim Ośrodek szkoleniowy CRZZ, a potem Muzeum Lenina.
poniedziałek, 8 września 2008
PAŁAC POD BLACHĄ
Powstał w 1720 wg proj. Jakuba Fontany dla podkomorzego wielkiego koronnego Jerzego Dominika Lubomirskiego na murach starej kamienicy Wawrzyńca Reffusa z 1651-6. Swą nazwę zawdzięcza dachowi, który jako jeden z nielicznych (o ile w ogóle nie pierwszy) miał dach kryty blachą. Przez prawie dwa wieki był wielokrotnie przebudowywany, np. w 1850-4, przebudowany wg proj. Gustavo Cori i w 1932-7 wg proj. Adolfa Szyszko-Bohusza, az w czasie II wojny legł kompletnie w gruzach. Odbudowano go, w przeciwieństwie do zamku, obok którego stoi, juz w 1947-9 pod kierunkiem Stanisława Barana. Ostatnio, bo w czerwcu, zakończono remont generalny pałacu. Mieści się tam wystawa pięknych dywanów i kobierców.
Jego mieszkańcy wsławili się róznymi czynami, głównie natury baletowo-dyplomatycznej w Warszawie. Mieszkał tu m.in. Józef Poniatowski, car Aleksander I, który kupił pałac w 1820. Miejsce było słynne ze swych wystawnych bankietów, na których bawiły się sfery dyplomatyczne, pozwalając, aby kraj staczał się pod rzadami carskimi.
Subskrybuj:
Posty (Atom)
