poniedziałek, 15 września 2008

SYRENKA

Stoi przy wjeździe na most Świętokrzyski. Została odsłonięta 29.06.1939, wykonany przez Ludwikę Nitschową, a modelką była poetka Krystyna Krahelska, która zginęła w Powstaniu Warszawskim i napisała Hej chłopcy, bagnet na broń. Początkowo, projekt zakładał posąg z zielonego szkła ustawiony w rzece i podświetlany. Jednak z powodu braku funduszy zostano przy odlewie z brązu, pięciokrotnie mniejszą. Nie zrealizowano również rzeźb zrywających się do lotu mew i wynurzających się z wody ryb. Gotowe modele i odlewy zostały zniszczone w czasie okupacji.
Odsłonięcie pomnika odbyło się bez uroczystości w dość dziwnych jak dla takiego symbolu okolicznościach. Po wojnie, choć nie zniszczona, została zrewitalizowana przez firmę Bracia Łopieńscy w 1949, która wykonała również pierwszy odlew. W 1966 odnowiono basen z wodotryskiem, który zdemontowano w 1980. W 1996 firma Orbis Casino, używając specjalnych preparatów dla zachowania zielonej barwy pomnika. W 2001 jedna z wspólnot mieszkaniowych wystąpiła o przeniesienie Syrenki na pl. Konstytucji, ale miasto się nie zgodziło.

W 2002 Gazeta Wyborcza napisała artykuł o tragicznym stanie pomnika, stojącego w krzakach na brzegu Wisły, zdewastowanego i zapomnianego. I dobrze, ze poprawili i naprawili, bo ta Syrenka jest wizytówką miasta i mimo, ze nie jest tak często odwiedzana jak ta na Rynku, to jest równie piekna i w równie pięknym otoczeniu :)

niedziela, 14 września 2008

POMNIK BOHATERÓW POWSTANIA WARSZAWSKIEGO

pl. Krasińskich
Pomysł pomnika wysunął 18.09.1980 Marian Pyzel ze Staromiejskiego Koła Terenowego PTTK. Pół roku później powstał Społeczny Komitet Budowy Pomnika Powstania Warszawskiego 1944. Lokalizację wybrano w telewizyjnym sondażu. Założono konto, na które ludzie wpłacali pieniądze: zebrano 22 mln zł. 15.02.1983 ogłoszono konkurs, ale spośród 65 prac nie wyłoniono zwycięzcy: ani jury, ani społeczeństwu nie spodobał się żaden z projektów (wystawiono je w Muzeum Narodowym). W drugim etapie wybrano projekt Piotra Rzeczkowskiego, studenta V-go roku ASP i Marka Ambroziewicza. Projekt przedstawiał mur i wybiegających za niego powstańców i część drugą, gdzie ludność cywilna chowała się w mur. Prasa zaczęła jednak zmieniać nazwę pomnika na Bohaterów i rozgorzała kłótnia o nazwę. W rezultacie Komitet zawiesił działalność i rozpisano w 1984 nowy konkurs. Z 3 prac wybrano projekt Budyna i Kućmy. Po pewnych poprawkach projekt został zaakceptowany w 1985.

31.07.1984 położono kamień węgielny i wmurowano akt erekcyjny. Rzeczoznawcy negatywnie ocenili jednak projekt. Na placu wystawiono makietę 1:1 i prezydent miasta zaakceptował go, pomimo dużego protestu SARP i innych instytucji i osób publicznych. Twierdzono powrót do wzorców socjalistycznych, że jakiekolwiek postacie będą nie na miejscu, że czci jedynie poległych za wolność miasta, a nie sam zryw narodu. W rezultacie rozpisano nowy konkurs 17.03.1988, ale na skutek protestu uczestników Powstania, że za długo już czekają na ten pomnik, minister kazał go zbudować. Odsłonięty został w 45. rocznicę wybuchu powstania 01.08.1989, wg projektu Wincentego Kućmy i Jacka Budyna ze składek narodowych.
Sam pomnik przedstawia dwie grupy: pierwsza wybiega spośród kamienic, uzbrojona i umundurowana w jakikolwiek sposób, druga grupa przedstawia ewakuację żołnierzy na Żoliborz i do Śródmieścia kanałami.

sobota, 13 września 2008

KAMIENICA NOWOPRASKA

Ul. Wileńska 13
Kamienica powstała pod koniec XIX w., eklektyczna, z dekoracjami barokowymi, renesansowymi i empire. Tak (no moze nieco bardziej zadbanie) wyglądała na przełomie wieków jedna z głównych ulic Pragi. Zaraz po wojnie, przez krótki czas kamienica pełniła rolę ambasady ZSRR, z uwagi na to, ze Praga nie była zniszczona po wojnie i tu mieściło się serce miasta.

piątek, 12 września 2008

POMNIK AMERYKAŃSKICH BOKSERÓW

Stoi przed stadionem Skry, ul. Wawelska 5
Pomnik jest poświęcony Amerykańskiej reprezentacji bokserów, która leciała na mecz z reprezentacją Polski. Samolot linii LOT nr 007, w którym leciała również Anna Jantar, rozbił się 14 marca 1980 na terenie fortu Okęcie. Samolot był na tyle stary, że zwyczajnie silniki rozyspały się.

Członkowie reprezentacji bokserskiej USA: Andersen Kelvin, Bland Joseph, Harris Walter, Johnson Tom, McCoy Andre, Palomono Paul, Payton Byron, Pimenthal George, Robinson Richard, Robies Junior, Rodriguez David, Steeples Lemuel, Stewart Jerome, Wesson Ray, Wesson Dolores, Young Lonnie, Callahan Bernard, Clayton Gary, Lindsey Byron, Radison John, Smigiel Steve, Chavis Elliot
Napis na postumencie brzmi: "Utraceni lecz nie zapomniani. Pokonani nie w walce lecz przez los"

czwartek, 11 września 2008

ULICA KAMIENNE SCHODKI

To jedna z najciekawszych ulic Warszawy. Stopnie istnieją tu od XV wieku; schodziło się nimi aż do samej Wisły. Noszono tędy wodę dla miasta. W XVI w. nie miała ustalonej nazwy, była to droga idąca ku Wiśle. Zanim ustaliła się dzisiejsza nazwa, nosiła miano ul. Schodki, Przechodnia, Ciasna, Piesza, Na Schodkach. Obecna nazwa obowiązuje od XVIII w., wtedy to wymieniono schody drewniane na kamienne. W 1379 zbudowano na końcu ulicy furtę, w 1560 rozszerzoną i przebudowaną; zwano ją Wieżą Rybaków, a potem Bramą Białą. Projektował ją prawdopodobnie jeden z włoskich architektów królewskich. Zmianę nazwy podyktowało otynkowanie bramy na biało. W wieży bramnej mieściło się więzienie. W 1786 bramę odbudowano, gdyż groziła runięciem. W XVIII w. stoją tu dwa domy i kamienica. W XIX w ulica mocno podupada, a w połowie wieku rozebrano Bramę. Malownicza uliczka stanowiła wtedy zaułek malarzy i fotografów. Zniszczoną zabudowę w 1944 odbudowano w latach ’50, ale nie jest już ona zwarta, przez co ulica straciła na klimacie.

środa, 10 września 2008

PAŁAC PRZEBENDOWSKICH

al. Solidarności 62
Na tym miejscu w XVIII w. stał dwór, który został przerobiony w 1728 przez Jana Zygmunta Deybla na pałac podskarbiego koronnego Jana Jerzego Przebendowskiego. Miał adres Bielańska 14\16. W XX w. rezydencja należała do Radziwiłłów. W 1944 budynek zniszczono w 70 %, ale w 1949 odbudowano, umieszczając w nim Ośrodek szkoleniowy CRZZ, a potem Muzeum Lenina.
W 1989 urządzono tu Muzeum Niepodległości. Mieszczą się tu wystawy stałe i czasowe, a także kino wyświetlające filmy dokumentalne. Jest to szczerze mówiąc jedno z najnudniejszych miejsc jakie widzialem... Choć palac niczego sobie...

poniedziałek, 8 września 2008

PAŁAC POD BLACHĄ

Powstał w 1720 wg proj. Jakuba Fontany dla podkomorzego wielkiego koronnego Jerzego Dominika Lubomirskiego na murach starej kamienicy Wawrzyńca Reffusa z 1651-6. Swą nazwę zawdzięcza dachowi, który jako jeden z nielicznych (o ile w ogóle nie pierwszy) miał dach kryty blachą. Przez prawie dwa wieki był wielokrotnie przebudowywany, np. w 1850-4, przebudowany wg proj. Gustavo Cori i w 1932-7 wg proj. Adolfa Szyszko-Bohusza, az w czasie II wojny legł kompletnie w gruzach. Odbudowano go, w przeciwieństwie do zamku, obok którego stoi, juz w 1947-9 pod kierunkiem Stanisława Barana. Ostatnio, bo w czerwcu, zakończono remont generalny pałacu. Mieści się tam wystawa pięknych dywanów i kobierców.
Jego mieszkańcy wsławili się róznymi czynami, głównie natury baletowo-dyplomatycznej w Warszawie. Mieszkał tu m.in. Józef Poniatowski, car Aleksander I, który kupił pałac w 1820. Miejsce było słynne ze swych wystawnych bankietów, na których bawiły się sfery dyplomatyczne, pozwalając, aby kraj staczał się pod rzadami carskimi.