
ul. Chrościckiego 35 \ Rybnicka 27

W 1929 plac pod budowę kościoła podarowali Koelichenowie, właściciele tych ziem i pałacu, o którym raczyłem byłem już wspomnieć. Początkowo rolę świątyni stanowiła tymczasowa kaplica drewniana, ponieważ budowa kościoła, rozpoczęta w 1934 ciągnęła się aż do 1957. Jest to kolejny warszawski kościół, który przez wybuch wojny miał dwóch projektantów: przedwojennego, którym był Jan Łukasik i powojennego, Stefana Kozińskiego, który nieco projekt zmienił (dwa inne o podobnej historii to kościół MB Różańcowej na Bródnie i ten na Saskiej Kępie).

Co ciekawe, dzwony wykonane są z przetopionych garnków, misek, piecyków itp., które podarowali na przetopienie okoliczni mieszkańcy. Jak to z uzupełnianiem wyposażenia kościołów warszawskich bywao, i tu znajdziemy 2 obrazy śląskiego malarza, Michaela Willmana. W krypcie kościoła znajduje się grób ks. Chrościcikiego, patrona ulicy i bardzo zasłużonego działacza włochowskiego, założyciela tego kościoła i obrońcy mieszkańców getta żydowskiego we Włochach.