RZEŹBA MACIERZYŃSTWO

Park im. Żołnierzy Żywiciela

Rzeźba dłuta Aliny Szapocznikow stoi w parku... w zasadzie nikt nie pamięta od kiedy. Dopiero w sumie niedawno okazało się, kto jest autorem tej rzeźby i że to dzieło sztuki uznanej autorki. Już podobno znalazły się na to pieniądze w UD, bo rzeźba niszczeje w krzalunach, a okoliczna gównażeria dorabia ciągle coś tu i ówdzie... Oby szybko zrewitalizowano obiekt i ustawiono w jakimś bardziej eksponowanym miejscu.

GRÓB JANA KACPRA HEURICHA

Cmentarz Ewangelicko-Augsburski, Młynarska 54\58
Jan Kacper Heurich (1834-887) to postać nie byle jaka w poczcie warszawskich architektów. W naszym mieście możemy do dziś możemy zobaczyć jego dzieła, choćby kaplicę Halpertów, stojącą zaraz obok kwatery cmentarnej Heurichów. Ale także przede wszystkim kościół św. Anny w Wilanowie, dom ewangelicki na Kredytowej 2, willa Lilpopów w al. Ujazdowskich 21, kilka kamienic, ale także liczne pałace i dworki w całej Polsce. Medalion wykonał w 1888 Andrzej Pruszyński.
Obok ojca spoczywa syn, również Jan i również uznany architekt.

JAKA TO ULICA?

Na miłość boską, bezmyślność ludzka mnie zadziwia. Chociaż może to nie bezmyślność, ale co? Jest sobie na Żoliborzu Dziennikarskim taka uliczka. Nazywa się Małogoska. W X i XI wieku istniała tu wieś Polkowo (Polikowo, Pólkowo), własność książąt mazowieckich. Na przełomie lat ’30 i ’40 wieku XVII Władysław IV podarował wieś Kamedułom z Bielan. Przez teren wsi przepływały 4 rzeczki (potoki): Bełcząca, Drna, Rudawa i Polkówka. Stały tu już tartaki, browary, cegielnie i młyny. W związku z epidemią w 1624 roku powstał tu dzięki Łukaszowi Drewnie szpital i przytułek św. Ducha. W czasie potopu szwedzkiego wieś spalono doszczętnie. Odbudowała się ona jako Kępa Potocka. Osiedle domków wzniesione w latach ’20. Obecnie ulica nie posiada żadnych numerów: po jednej stronie jest boisko SP 65 (Mścisławska 1), a po drugiej posesje należące do Mścisławskiej 9, Mysłowickiej .. i .. i Dygasińskiego 49a.
I teraz szybki rzut oka na nowiutką tabliczkę - potem na tę starą z tyłu na budynku. Widać różnicę? To nie to, że nazwa się zmieniła, o nie... Ktoś wyprodukował bubla zwyczajnie. Już kiedyś w prasie widziałem nazwę tej ulicy przekręconej na 'Małgośka'... Naprawdę tak ciężko to przeczytać?

POMNIK AGNIESZKI OSIECKIEJ

 róg Francuskiej i Obrońców

Pomnik wykonali Teresa i Dariusz Kowalscy, odsłonięto go 19.05.2007 w czasie obchodów Dnia Saskiej Kępy. Pomnik, odlewany w Starachowicach,  stanął w miejscu, gdzie mieszkająca kilka przecznic stąd, wielokrotnie przechodziła. Wprawdzie za czasów Osieckiej nie było tu kawiarni, tylko drogeria, ale autorka siadywała w innych knajpkach: Expresso (rondo Waszyngtona), Sax (Francuska) i Sułtan (Obrońców, dzisiaj to nazywa się chyba Maska)

PIĄTKA PĘKŁA

Nie ma co, nie spodziewałem się, że wytrzymam aż 5 lat! Akurat rocznica zbiegła się z awarią mojego komputera, ale nic to. Komputer wrócił, i ja wracam. Tak, wiem, założenie było, aby dawać posty codziennie, ale rzeczywistość mnie przerosła z czasem... Teraz jestem uwikłany w pracę, przewodnictwo, nowy serwis warszawski utm.info.pl  i wiele innych...

KAMIENICA SZWEDZKA 9

 ul. Szwedzka 9

 Ta sypiąca się dziś, przedwojenna kamienica, znana na Pradze była przede wszystkim z baru Pod Kapciem, który kontynuował gastronomiczne tradycje po przedwojennej restauracji Jana Dukowskiego. Zabawna nazwa powstała dzięki właścicielowi baru, który wyrwany ze snu nagłą awanturą w knajpie, zrobił porządek, między innymi rzucając w niesfornych gości kapciami. Po czym wściekły udał się na górę spać dalej i po chwili wrócił wrzeszcząc 'Gdzie jest mój kapeć?!?' Pod Kapciem również wydano wyrok na pewnego praskiego bandytę Robaka - światek nie jest tylko do końca pewien, czy wżeniono mu nóż sprężynowy, czy zastrzelono...

 Nie ma za wiele szczegółów na temat samego budynku - na pewno była to ładna budowla, z wieloma sklepikami w przyziemiu... Szkoda, że dziś dogorywa. Gdzie ta rewitalizacja Pragi się pytam?

RZEŹBA HYMN WARSZAWIANKA

 ul. Kasprowicza 132, wejście do Huty Warszawa

 Rzeźba Teresy Brzóskiewicz stanęła tu w 1976, po kilku miesiącach prac nad nią pod wiatą, na tyłach biurowca A, przed którym stoi. Do postawienia jej tutaj potrzeba było kilku silnych mężczyzn i... jednak ciężarówki z dźwigiem, bo 6-metrowa rzeźba z metalu, acz zwiewna, jednak jest dość ciężka. Wymowa rzeźby i tytuł jest oczywiście niezwykle ideologiczna, miała kojarzyć się z wysokimi kominami huty, ku chwale Ojczyzny. 

Dziś ideologia trochę się zatarła, ale rzeźba stoi i pręży się dumnie przed biurowcem. Nadal ku chwale.