RZEŹBA PRZEKUPKI

Rzeźba stoi przy mariensztackim rynku. Została wykonana w 1949 r. przez Barbarę Zbrożynę. To pod pachą, to jest kura :)

POMNIK SZOPENA

Pomysł powstania pomnika zrodził się z inicjatywy Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego w 1876. Car zgodził się na postawienie monumentu na specjalną prośbę primadonny Adelajdy Bolskiej (ze Skąpskich hr. Dienheim – Szczawińskiej – Brochockiej). Stanąć miał na pl. Wareckim, w ogrodzie Saskim, parku Ujazdowskim lub pl. Teatralnym. Pomimo protestów, wybrano pl. Warecki. Projekt pomnika powstał w 1904, zmieniał on jednak miejsce na Łazienki. Projekt tak zachwycił Maurycego Zamoyskiego i hr. Jana Szembeka, że postanowiono go zrealizować. Mimo to w 1908 rozpisano kolejny konkurs, który wygrał Szymanowski i Franciszek Mączyński, który wykonał oprawę architektoniczną pomnika. Na konkurs nadeszło 66 prac, wybierało jury złożone z Francuzów Bartholome i Bourdelle i Włoch Ferrari. Ten projekt miano odsłonić w 100 rocznicę urodzin Chopina: 22.02.1910, jednak do tego nie doszło. Antoni Sygietyński ostro skrytykował pomnik za modernizm, opluwano projekt i artystę, ale wreszcie zatwierdzono go do wykonania. Cokół wykonać miał Oskar Sosnowski. Kłótnię zakończył car, zgadzając się na ten projekt; odlew miała wykonać firma Rene Fuldy z Francji. Model wysłano do Paryża, jednak w międzyczasie wybuchła I wojna, firma zbankrutowała i słuch po modelu zaginął. W 1923 założono kolejny komitet i zlecono odlew pomnika innej francuskiej firmie, Barbedienne. Nareszcie wystawiono go 14.11.1926, choć na skutek protestów nie stanął w ogrodzie Botanicznym, tylko na dzisiejszym miejscu. Odsłonięcie uświetnili prezydent Mościcki i kardynał Kakowski. 31.05.1940 hitlerowcy wysadzili, pocięli pomnik i wywieźli na złom, przerabiając na naboje. W 1946 odnaleziono głowę Chopina we Wrocławiu. Synowie rzeźbiarza podarowali znaleziony w mokotowskim domu Szymanowskich mały model pomnika, dzięki któremu monument odtworzono. Jednak nie od razu przystąpiono do prac, gdyż przy u. Kopernika miało powstać osiedle – pomnik pod nazwą Chopin, gdzie ów monument miał stanąć. Kopię ustawiono po wojnie, dookoła aranżując widownię dla koncertów fortepianowych, które czasem się tu odbywają w niedzielę. Wykonano ją w spółdzielni Brąz Dekoracyjny. W 1999 pomnik odnowiono, a jego mniejsza kopię postawiono w Hamamatsu \ Japonia.
Jest to jedyny secesyjny pomnik w Europie.

SKOCZNIA NARCIARSKA

Wiele osób to dziwi, ale w Warszawie też jest skocznia narciarska, to znaczy to, co z niej pozostało. Mieści się przy ul. Czerniowieckiej na Ksawerowie (Mokotów). Powstała w latach 1957-59 wg proj. J. Kodelskiego, J. Strachockiego i M. Strzeleckiego. Można tu było skakać nawet latem, dzięki specjalnej nawierzchni, więc konkurencja dla Wielkiej Krokwi w Zakopanem murowana! Ostatnie zawody odbyły się w 1989, potem część skoczni zdemontowano i tak sobie biedna sierotka stoi opuszczona...

KRÓLIKARNIA

Wcześniej istniał tu folwark Augusta II, gdzie król polował na króliki. Pałac powstał w latach 1786-9 wg proj. Dominika Merliniego dla królewskiego antreprenera teatralnego, Carla de Valery Thomatisa. Na stoku skarpy założył on ogród z winnicami. W 1816 rezydencję kupili Radziwiłłowie i w 1843 zmienili ogród na skarpie. W 1949 pałac kupił Ksawery Pusłowski. W latach 1879 i 1944 pałac palił się. Dziś mieści się tu Muzeum Rzeźby im. Xawerego Dunikowskiego.

BELWEDER

Wystawiony w 1659 przez kanclerza Krzysztofa Paca dla żony. Nazwany z włoska belle vedere – piękny widok. Kolejnymi właścicielami byli Lubomirscy, którzy rozbudowali pałac do formy barokowej. W 1767 pałac kupił Stanisław August Poniatowski i włączył budynek do Łazienek. W latach 1774-87 mieściła się tu manufaktura fajansu. Wyroby zwane były „belwederkami”. W 1818 wprowadził się tu książę Konstanty – namiestnik carski i brat cara. W latach 1818-22 przebudowano dla niego pałac. W nocy z 29 na 30 listopada 1830 na pałac napadła grupa podchorążych ze szkoły w Łazienkach pod wodzą Piotra Wysockiego. Studenci chcieli głowy Konstantego, ten jednak zbiegł a przebraniu kobiecym. Od 1918 miesciła się tu siedziba głowy państwa: mieszkali tu Józef Piłsudski, Gabriel Narutowicz i Wojciechowski. W czasie okupacji hitlerowskiej rezydował tu generalny gubernator Hans Frank. Po wojnie mieszkał tu Bolesław Bierut i następni przewodniczący Rady Państwa. Ostatnim mieszkańcem pałacu był Lech Wałęsa. W 1994 pałac zmieniono na siedzibę reprezentacyjną państwa. Umieszczono tu również Muzeum Józefa Piłsudskiego.

KOŚCIÓŁ MATKI BOSKIEJ KRÓLOWEJ POLSKI

Ul. Gdańska 6.

Zbudowany został w latach ’20 wieku XX na fundamentach pałacyku Marysieńki, rozbudowany w latach ’60. Dla swej żony, Marysieńki, Jan III Sobieski zbudował tu pałacyk, letnią rezydencję, według planów Tylmana z Gameren. Nieopodal zbudowano 2 pawiloniki. Od imienia Marii i od tego, że pałacyk stał na górce, miejsce to nazwano z francuska „Marie-Mont”, górą Marii, co spolszczono na Marymont. W 1720 r. posiadłość zakupił August II Sas i przerobił ją na willę myśliwską, a pawiloniki na domki dla łowczych. Sasi przekształcili pobliski lasek na zwierzyniec i Marymont stał się ich ulubionym miejscem polowań. Lasek ów był również popularnym miejscem pojedynków szlachty: zginął tu np. Adam Tarło w walce z Kazimierzem Poniatowskim. Po śmierci Augusta III Marymont wydzierżawiono posłowi angielskiemu T. Wrongthon’owi, a w latach 1771-83 marszałkowi nadwornemu koronnemu Franciszkowi Rzewuskiemu, który odnowił i upiększył posiadłość. Następnie został sprzedany rządowi pruskiemu, a w 1806 stał się własnością Księstwa Warszawskiego. W roku 1818 w zabudowaniach pałacu założono Instytut Agronomiczny, dzięki S. Staszicowi, Tadeuszowi Mostowskiemu, Ksaweremu Lubeckiemu i in. Na dole pałacyku usytuowano kaplicę, a na piętrze gabinety. Przebudową w 1820 zajął się Antonio Corazzi, który wybudował gmach główny szkoły. Na północ od pałacu Bogumił Jastrzębski ząłożył ogród botaniczny. Instytut zlikwidowano w 1962, przenosząc zbiory i archiwa do Puław. W latach 1863 – 1915 mieściły się w szkole koszary konnicy, a w pałacu magazyn wojskowy. Po I wojnie światowej Zarząd Miejski umieścił tu schronisko dla nieuleczalnie chorych.

W latach 1925 – 1939 mieściła się tu Warszawska Centralna Szkoła Gazowa, choć sama kaplica, od 1928, służyła mieszkańcom Marymontu. W czasie Powstania Warszawskiego, z pożogi ocalała jedynie kaplica. Dziś mieści się tu kościół ojcow marianow.

PL. ZA ŻELAZNĄ BRAMĄ

Powstał w XVII w. jako rynek jurydyki Wielopole. Jurydyka stanowiła konkurencję cenową dla Warszawy, gdyż miasteczko, zajmujące się handlem, mogło pozwolić sobie na obniżenie cen i stawek podatkowych. Po powstaniu koszarów Mirowskich, plac stał się popularnym centrum prostytucji dla żołnierzy. Istniały tu specjalne budynki, tzw. Budy gen. Czapskiego, w których wojacy przyjmowali dziewczęta. W 1881 poprowadzono placem linie tramwajową. Do 1939 było to największe targowisko Warszawy. W 1939 Żydów wywieźli stąd hitlerowcy, a Polaków rozstrzeliwano na miejscu. W czasie powstania zabudowa została doszczętnie spalona. W 1950 zlikwidowano linię tramwajową i zabudowano go blokami mieszkalnymi o niskim standardzie.
Co do Syrenki... Jak kto ma jakie informacje na jej temat, to bede wdzieczny... :)