DOM MILLERA

Ul. Karska 7
W 1932 roku ogłoszono targi „Tani Dom Własny”. Jako miejsce targów wyznaczono plac między Twardowską a Zjednoczenia. Zbudowano 21 domków, które kosztowały od 15 do 45 przeciętnych pensji urzędnika. Wystawę odwiedziło ponad 30 000 osób, na czele z prezydentem Mościckim i premierem Prystorem. Kursowała tu nawet specjalna linia autobusowa z pl. Zamkowego. Wyróżniony dom projektanta Millera został stawiany jako wzór i powielany w wielu miejscach. Kupowali owe domki, pozostałe po wystawie, głównie pracownicy państwowi, leśnicy... Do dziś przetrwało tylko kilka domków w nienaruszonym stanie, resztę przerobiono lub wyburzono i postawiono inne domy.

Ten dom Millera, postawiony został w ciągu 27 dni: od 17 sierpnia 1932, do 10 września.

KOŚCIÓŁ MATKI BOSKIEJ LORETAŃSKIEJ

Ul. Ratuszowa 5
W 1617 powstał tu klasztor Bernardynów z fundacji Zygmunta II Wazy. Obok klasztoru w 1640-4 stanęła mała kaplica poświęcona Matce Boskiej, wzorowana na Santa Casa w Loreto. We wnętrzu stanęła figurka MB Loretańskiej, do której pielgrzymowali wierni. Dla osłony przed deszczem obudowano ją krużgankami. Pomógł przy jej wystawieniu król Władysław IV. Pielgrzymowali tu zimą pijarowie i jezuici, idąc z wiernymi po zamarźniętej Wisle. Po drodze dochodziło do bijatyk między rywalizującymi zakonami, w ruch szły kije, lała się krew. Kres temu położył marszałek Bieliński, nakazując pielgrzymować na przemian :) Mimo, że klasztor zlikwidowano w 1811, kaplica pozostała; zabrano jednak cudowną figurę w 1794, przed atakiem Suworowa. Zamiast niej sprowadzono tu w 1811 figurę MB Kamionkowskiej, która otoczona była równym uwielbieniem. W 1821 dobudowano do kaplicy kruchtę, a w 1853 połączono je wspólnym dachem.
Wewnątrz, po środku, stoi Domek Loterański z portalem z czarnego marmuru i figurą MB Kamionkowskiej z XV w. W nowszej części stoi ambona z XVII w., obrazy Ukrzyżowanie, NMP Niepokalanie Poczęta z XVII w.
Przed kościołem znajduje się symboliczny grób Rocha Kowalskiego, postaci z sienkiewiczowskiego Potopu.

UL. KANONIE

Został odlany w 1646 w pracowni Daniela Tyma, ufundowany przez podskarbiego koronnego Jana Daniłowicza. Przeznaczony był dla kościoła jezuitów w Jarosławiu, ale w czasie I wojny światowej znaleziono go na Podolu, w składnicy złomu. Podobno wywieźli go Rosjanie do jakiejś cerkwii. Niestety podobno i tak do niczego się nie nadawał, bo cos było z nim nie tak: po prostu źle brzmiał. Dzwon wykupiło Muzeum Narodowe i umieściło go na dziedzińcu muzeum. Od 1972 stoi na Kanoni. Na dzwonie umieszczono gmerk, a nad nim biegnie napis Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas; w Warszawie Roku Pańskiego 1646. Poniżej Chwalcie go na cymbałach dźwięcznych, wszelki duch niech chwali Pana.

WYLECONY

Przez jakieś dwa tygodnie nie należ się spodziewać nowych potów, bo mnie NIE MA! Wylatuję sobie na Kretę (Łasicę?? Wydrę??) i jak wrócę to się odezwę :P
Pozdrawiam

OPERALNIA

Operalnia, mająca krzewić sztukę teatralną wśród Warszawiaków. Zbudował ją August III Sas w 1748 wg projektu Karola Fryderyka Pöppelmana. Na początku wystawiano tu jedynie repertuar obcojęzyczny, co nie spotkało się jednak z dobrym przyjęciem, aż specjalni ludzie zapędzali przypadkowych przechodniów do tej 500-osobowej sali, aby ją zapełnić choć trochę. Operalnię rozebrano w 1772 r. Pod koniec wieku XIX w. wzniesiono tu drewniana scenę, zwaną Teatrem Letnim, gdzie od maja do października, co drugi wieczór odbywały się przedstawienia aktorów z teatru Wielkiego. Teatr istniał do 1939. Tak zaczęła się kariera dzisiejszego Teatru Narodowego.

GRUBA KAŚKA

Jest to zdrój publiczny z 1783 proj. Szymona Bogumiła Zuga. Była to część niezrealizowanego do końca zespołu mieszkalno – handlowego, do którego miał należeć również nie zbudowany pałac Karola Schultza, właściciela jurydyki Leszno.

KATEDRA GARNIZONOWA

Ul. Długa 13\15
Powstał między 1660(czy 70??)-1712 z fundacji króla Jana Kazimierza. W latach 1660-1835 i 1916-1933 nosił wezwanie Matki Boskiej Łaskawej. W 1730 kościół przebudowano być może wg proj. Józefa Fontany. W latach 1834-7 świątynię przerobiono na cerkiew Trójcy Świętej wg planów Antoniego Corazzi’ego i Andrzeja Gołońskiego. Sobór posiadał pięć bizantyjskich kopuł, pomalowanych na niebiesko w złote gwiazdki. W 1916 kościół zwrócono legionistom, a następnie Wojsku polskiemu. W 1923-7 renowację fasady przeprowadził Oskar Sosnowski. W 1944 podczas bombardowania zawalił się dach świątyni, grzebiąc wewnątrz ok. 40 osób. Po powstaniu przetrwały wieże i mury, więc po prowizorycznym zadaszeniu, kościół działał już od 1946. Odbudowę całkowitą zakończono w 1960. Obecnie jest p.w. NMP Królowej Korony Polski.
Przed kościołem stała figura niedźwiedzia, którą można teraz zobaczyć przed kościołem jezuitów na Świętojańskiej. Wykonał ją Plersch, a kiedy pijarzy zmieniali kościół w trakcie zaborów (bo, jak już wspomniałem, zabrano im świątynię pod cerkiew), zabrali cały dobytek, włącznie z rzeźbami wokół.
Do wnętrza sprowadzono po wojnie ze Śląska barokowe ołtarze boczne, chrzcielnicę, organy i obrazy Michaela Willmana z XVII w. Znajduje się tu również figura Jezusa "Zaginionych".
Obecnie jest to trzecia katedra katolicka w Warszawie, gdzie odbywają się wszelkie uroczystości wojskowe, a także państwowe.